10 05


Geschreven op 10.05.2012
door : Michiel Pot

Vrede als uitgangspunt, niet als doelstelling

Er zijn commerciële ondernemers en ideële ondernemers. Ilco van der Linde is een ‘ideële ondernemer’. Ik plak hem bij deze dat label op en ik weet dus niet of hij het ermee eens is. Een ideële ondernemer is wat mij betreft iemand die initiatieven onderneemt om een maatschappelijk doel te bereiken. Dat doet hij op dezelfde manier als een commerciële ondernemer dat doet. Dus door te investeren en medewerkers te belonen. Het verschil is dat dat niet noodzakelijk met geld gebeurt zoals dat bij een commerciële ondernemer wel zo is. Investeren doen ideële ondernemers met ideeën en concepten. Investeren wordt daarmee inspireren. Medewerkers belonen doen ideële ondernemers voor een gedeelte met geld, dat vaak van partners, vrienden of sponsors van de organisatie komt, maar ze laten vooral ook de medewerkers delen in het dividend van het te bereiken ideaal.

Ilco was eerder grondlegger van Bevrijdingspop dat het grootste popfestival ter wereld is. Ook bedacht hij Dance for Life waarmee hij het taboe rond aids bestreed. Zijn laatste en huidige project is ‘Masterpeace, Creating Peace Together’. Met deze beweging wil Ilco mensen overal ter wereld, ook in conflictgebieden, inspireren om aan vrede te bouwen. Inmiddels werken mensen in meer dan 20 landen aan een eerste hoogtepunt van MasterPeace: ‘een Global Peace Concert in 2014 bij de piramides in Cairo’. Daarmee zal Ilco opnieuw laten zien dat hij de ruimte tussen droom en daad weet te overbruggen.

Op 5 mei 2012 presenteerde Ilco in het historische hotel de Wereld onderstaande minidocumentaire (Productie Wefilm) en een nieuwe groep ‘collaborative partners’ van MasterPeace. Aansluitend trad op het bevrijdings-festivalterrein in Wageningen de Imagine MasterPeace Tour op onder leiding van Leonie Jansen. De presentator van het festival mocht Leonie vooraf wat vragen stellen en op hetzelfde moment stond Ilco ergens anders op het festivalterrein voor een televisiecamera. De vraag die hen allebei ook hier weer voor de zoveelste keer met enige argwaan werd gesteld was: ‘denkt MasterPeace echt dat dat gaat lukken, met die wereldvrede?’, en ‘hoe gaat MasterPeace dat dan doen’?

Hoe begrijpelijk die vraag ook is, hij is niet relevant. MasterPeace wil inspireren om mensen te laten nadenken en in zichzelf aan vrede te laten bouwen. Vrede is een reis. Een reis waarvan het vertrekpunt in jezelf ligt. De bestemming is niet belangrijk, het gaat om de reis. Wereldvrede is daarmee voor MasterPeace geen doelstelling, maar vrede in jezelf wel. Want als iedereen datzelfde uitgangspunt heeft is het resultaat overal vrede.

Bouwen aan vrede is als goeie muziek maken. De instrumenten moeten gelijk gestemd zijn, de muzikanten moeten naar elkaar luisteren en ze moeten dezelfde muziek spelen. Daarom werkt muziek verbroederend. MasterPeace gaat dat gebruiken. ‘Music above fighting’. En oh ja, MasterPeace denkt echt dat dat gaat lukken, met die vrede.