11 11


Geschreven op 11.11.2011
door : Michiel Pot

De winst van Viviane

Een uitverkochte zaal op woensdag 9 november in theater de Kampanje in Den Helder. Het stuk: de monoloog: “Het Verlies van Viviane”. Viviane komt het toneel op en doet haar bekentenis. ‘Ik pies in mijn broek’.

Het publiek bestaat uit professionals en ervaringsdeskundigen. Bekkenfysiotherapeuten, medewerkers van het Gemini Ziekenhuis, donateurs van de Stichting Bekkenbodem Patiënten en vrouwen die incontinent zijn en daar al aan behandeld worden. Of juist niet. En vrouwen die (nog) niet incontinent zijn maar wel nieuwsgierig naar dit toneelstuk. Af en toe klinkt instemmend geroezemoes. Soms een snik van herkenning. Dan een ontladende lach. Viviane wil incontinentie bespreekbaar maken.

Na het slotapplaus neemt actrice Frederiek Voskens het woord over van haar alter ego Viviane. Ze vraagt de aanwezige specialisten van het Gemini Ziekenhuis op het podium te komen om te debatteren en vragen te beantwoorden. Dat is van tevoren met hen besproken. Ook vraagt ze of er misschien een huisarts in de zaal is. De enige aanwezige huisarts staat op en komt bij de specialisten op het podium zitten. Hij is moedig, want met hem is van tevoren niets besproken.

De discussie op het toneel spitst zich toe op de vraag of het zorgsysteem er medeschuldig aan is dat incontinentie bij vrouwen niet of te laat wordt onderkend en behandeld. Conclusie van de zaal: het zou beter moeten. Conclusie van de specialisten: het zou wellicht beter kunnen. Conclusie huisarts: wij kunnen het niet beter en dat hoeft ook niet.

Na afloop biedt de Stichting Bekkenbodem Patiënten de bezoekers een drankje aan in de foyer. Ik proost met de moedige huisarts en vraag of hij er iets van heeft geleerd. Hij zegt dat hij Viviane een beetje karikaturaal vindt. Ik zeg dat ik die mening van hem begrijp. De huisarts komt er in het stuk namelijk niet heel goed vanaf. ‘Maar’, zeg ik, ‘de monoloog van Viviane is toch echt opgebouwd uit echte verhalen van echte vrouwen’.

‘Deze vrouw moet niet naar een huisarts maar naar een psychiater’, zet hij voor. ‘Ja’, schop ik in, ‘en dat komt er dus van als je, ook als huisarts, vrouwen rond laat lopen met die onzichtbare aandoening die op den duur haar hele leven gaat beheersen’.
Hij kijkt me aan en is even stil. ‘Ja, zo kun je het natuurlijk ook zien’, zegt hij dan.

Als ik naar het station van Den Helder loop besef ik dat we moeten zorgen dat het toneelstuk nog heel vaak gespeeld zal worden.

Viviane is een communicatieconcept dat werd ontwikkeld door Robin Good in opdracht van Stichting Bekkenbodem Patiënten en mogelijk gemaakt door Johnson & Johnson. Het bestaat uit een toneelstuk (Het Verlies van Viviane), een website (www.viviane.nu) en een pr- en communicatiecampagne.